تاریخچه مد در ایران این موضوع را خاطر نشان میکند که به دلیل محدودیتهای گسترده فرهنگی که ریشه در مذهب و سیاستهای کشورداری داشته است، مدگرایی و فشن همچنان مقولهای بنیادین برای تغییر جامعه بوده است. لباس همیشه از مجموعه خاصی از اصول پیروی میکند که براساس فرهنگ و آئین بنا نهاده میشود. اما مد
در مورد پوشاک زنان در دوره ساسانیان (Sassanid) تئوریهای مختلفی وجود دارند. با توجه به اینکه این دولت شهر در قلب ایران و عراق امروزی قرار داشت، ولی در این منطقه فعالیتهای باستانی زیادی انجام نشده است. بیشتر حفاریها بر روی منبت کاریهای سنگی، معابد و سایر وسائل باقی مانده متمرکز شده است. گرچه بیشتر
پوشاک زنان در دوره صفویه (Safavid) نسبت به دورههای قبل، منعکسکننده آداب، رسوم و اعتقادات حاکمان و مردمان آن روزگار ایران بوده است. شگفتیهای مد در دوران صفویان، رویکرد اساسی در لباس و اجزای دیکته شده در رسوم اجتماعی و انجام وظایف دینی به عنوان افتخاری جمعی تلقی میشده است. یکپارچگی دوباره قدرتی مرکزی در
تاریخچه کفش در ایران (Shoe History in Iran) نشاندهنده مهمترین عناصر فرهنگی و تغییر در سبک پوشش در طول تاریخ بلند این سرزمین است. وجود تنوع گستردهای از آداب و رسوم در اقوام مختلف ایران، باعث شده است کفش یا به اصطلاح «پاپوش یا پایافزار» بهطور شگفتانگیزی با ضرورتهای فرهنگی و اقلیمی متناسب باشد، برای
تاریخچه کیف دستی زنانه (Women’s Handbag) مسیری طول و دراز داشته و ریشههای اصلی آن به گذشتههای دور باز میگردد. وجود کیفهای دستی برای زندگی انسانها حیاتی بودند، زیرا این وسائل برای حمل هر گونه لوازم ضروری مورد استفاده قرار میگرفتند. اما از ابتدای شکلگیری تمدن، کیفهای دستی در واقع وسائل کاربردی بودند که برای حمل
پوشاک زنان در دوره قاجار (Qajar) را میتوان به آداب و رسوم و معیارهای ارزشگذاری به جایگاه زنان در عرصههای فرهنگی و اجتماعی جامعه دانست. وقوع تحولات گسترده در اروپا و مصادف شدنش با دوران قاجار که منجر به ایجاد ارتباط بین ایران و غرب شد، شروعی تازه برای ایجاد تغییرات اساسی در لباس زنان در
